خود استعماری

گویند کشورهای توسعه یافته با اهدای هدیه ای را باعنوان « استعمارگری» که بی شباهت به اسب تروا نبود به روند استثمار خود از کشور های توسعه نیافته ادامه دادند.گفتند چون شما توسعه یافته نیستید وراه ورسم توسعه یافتگی را نیز بلد نیستید واز آنجا که رازورمز چگونه توسعه یافتن را ما می دانیم،لذا می توانیم شما رادر مسیر توسعه کمک نماییم تا با سرعت وسهولت بیشتر به توسعه دست یابید.اما بعد از گذشت چند دهه معلوم گشت که این پیشنهاد که در قالب منت و هدیه صورت گرفته، جزو همان روند استثمارگری سابق است. مطالب فوق توضیح مختصری  از پدیده استعمارگری بودند.

اما بعضی از کشورهای توسعه نیافته و در حال توسعه ، بیشتر اوقات طوری عمل می کنند که نیاز به طراحی توطئه ودسیسه ونقشه واجرای آنها از جانب کشورهای توسعه یافته نیست! چرا که میزان آسیب زدگی ای که این کشورها بر اثر ندانم کاری وناکاربلدی به خود وارد می کنند آن چنان سنگین وشدید است که کشور های توسعه یافته دیگر نیازی به طرح نقشه و توطئه ودسیسه نمی بینند.این کار برای آنان دو سر سود است.چون هم برای طرح توطئه و  اجرای آن هزینه نمی کنند وهم این که به اهداف استثمارگری خود نایل آمده اند. به این پدیده ، خود استعماری می گویند.یعنی کشور های جهان سوم وتوسعه نیافته وکمتر توسعه یافته بنا به دلایل مختلف که جملگی ریشه در نادانی ونابخردی مدیران ارشد شان دارد،دست به کار واقداماتی می زنند که خوش به حال کشورهای توسعه یافته می شود!!!

/ 0 نظر / 16 بازدید